مصطفى محقق داماد
94
مباحثى از اصول فقه ( فارسى )
را به آنچه كه مىخواهد خواهيم رساند و او را در دوزخ خواهيم افكند ، و چه بد بازگشتى است . 2 ) « فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ » « 1 » يعنى : پس اگر در چيزى نزاع نموديد به خدا و پيغمبر رجوع نمائيد . اهل سنت در استناد به آيات فوق مىگويند : در آيه اول ، راهى كه راه مؤمنين نباشد از نظر خداوند مردود و در عداد مخالفت با رسول اللّه تلقى شده است ، و به موجب آيه دوم ، تنها در موارد نزاع لازم است به خدا و پيامبر مراجعه شود و از مفهوم آيه استنباط مىكنند كه در مسائل اتّفاقى كه نزاعى وجود ندارد رجوع لازم نيست و اتفاق آراء خود حجّت است . 3 ) آياتى كه مدلول آنها ، تعظيم و تكريم امت اسلامى است و آنها را امت وسط و معتدل « 2 » ، يا بهترين امّت « 3 » خوانده است . شيخ طوسى در كتاب عدة الاصول از اهل سنت چنين نقل مىكند : « . . . مىگويند خداوند امّت اسلامى را بهترين امّت خوانده است كه آنان امر بمعروف و نهى از منكر مىكنند پس هيچگاه اين امّت بر خطا نمىرود زيرا در اين صورت « بهترين » نخواهند بود و بجاى آنكه آمر به معروف و ناهى از منكر باشند ، آمر بمنكر و ناهى
--> ( 1 ) سورهء نساء آيهء 59 . ( 2 ) سورهء بقره آيهء 143 ، ( وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً ) . ( 3 ) سورهء آل عمران آيهء 110 ، ( كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ ) .